Masalın konusu
Kukla Misket, herkesin toplandığı neşeli bir sofrada ekmeğin eksik olduğunu fark eder ve ekmek bulmak için yola çıkar. Bakkal, fırıncı ve değirmenci onu bir sonraki durağa yönlendirirken Misket, ekmeğin tarladaki buğdaydan başlayıp una ve hamura dönüştüğünü öğrenir. Uzun koşusunun sonunda ekmekleri sofraya ulaştırır, fakat kahvaltı yapmadığı için bayılır. Zeytin yiyerek kendine gelir ve arkadaşlarıyla birlikte sofrayı paylaşır. Şiirli masal, emeğin değerini, şükretmeyi, kahvaltıyı atlamamayı ve paylaşmanın güzelliğini hatırlatır.
Bu masal ne öğretir?
Emek vererek üretmenin, nimete şükretmenin, kahvaltıyı atlamamanın ve yiyecekleri paylaşmanın değerini öğretir.
Masalın kahramanları
Kukla MisketBakkalFırıncıDeğirmenciHoroz
Masaldan sonra çocuğunuza sorabilirsiniz
- Kukla Misket ekmeği bulmak için hangi yerlere gitti?
- Buğday hangi aşamalardan geçerek ekmek oldu?
- Misket kendine geldikten sonra arkadaşlarına ne söyledi?
Bu masalı uygulamada dinleyin
- Araya reklam girmez; masal bitince başka bir videoya geçmez.
- Günlük masal sınırını PIN korumalı ebeveyn bölümünden siz belirlersiniz.
- Çocuğunuzun fikrinden ona özel, resimli ve seslendirilmiş masal oluşturursunuz; her ay bir tanesi ücretsiz.
- Hesap açmanız gerekmez. iPhone, iPad ve Android’de.
Masalı izle
7 dk
Oynat’a bastığınızda video YouTube’dan (Google) yüklenir; o ana kadar bu sayfada YouTube’dan hiçbir şey yüklenmez (gizlilik politikası, Bölüm 12). YouTube reklam gösterebilir; uygulamada reklam yoktur. Masalı YouTube kanalımızda da izleyebilirsiniz.
Masalı oku
Masalın anlatımı, yazıya geçirilmiş hâliyle. Uygulamada kelimeler anlatımla birlikte vurgulanır.
Aman efendim, sofrada ne yok. Zeytinler baş köşede, irisi incisi, yumuşağı dirisi. Siyah olanı da var, yeşil olanı da. İçine kırmızı biber koyulanı da.
Yumurtalar ak pak, haşlanmış, bekliyorlar sıcak sıcak. Ahır ahalisi peynir göndermiş çeşit çeşit. Eski kaşar, beşer şaşar. Beyaz peynir domatesle ne güzel yenir.
Örgü peynir biçim biçim, doğramışlar dilim dilim. Süt, reçel, tereyağı. Arı kardeş balı koymuş en ortaya. Yağlı ballı ekmek.
“Hey, nereye gittin, Kukla Misket?” “Geldim efendim, herkes toplanmış, ne güzel. Bu sofrada sizi misafir etmek her şey eder. Hadi buyurun, afiyet olsun,” diyecektim. Afiyetin a'sı dilimde kaldı.
Aaa, en önemli şeyi unuttum. İşte şimdi hapıyuttum. En önemli şey ekmek.
“Bu nasıl iş, Kukla Misket?” Fırladım, koştum. Öyle hızlı gitmişim ki belki de uçtum. Bakkala gittim.
“Aman bakkal amca, canım bakkal amca. Var mı ekmeğin?” “Kaldım yollarda, Kukla Misket'im. Bitti ekmeğim. Herkes bekliyor. Fırına bir sor. Buymuş kısmetin.”
Koştum fırına. “Aman fırıncı amca, canım fırıncı. Var mı ekmeğin? Herkes acıktı.” “Kukla Misket'im, kalmadı unum. Yok ekmeğim. Değirmene bir sor. Buymuş kısmetin.”
Koştum değirmene. “Aman değirmenci, canım değirmenci. Var mı unum? Bekliyor beni yaşlısı genci.” “Kukla Misket'im, bitti buğdayım. Kalmadı unum, ekmeğim. Tarlaya bir sor. Buymuş kısmetin.”
Ulaştım tarlaya. “Aman tarlam, canım toprağım. Ekmeğim bitti. Yok buğdayım. Misafir sofrada bekler. Ben şimdi ne yapayım?”
“Buğday olmayınca un olmuyor. Un olmayınca ekmek olmuyor. Kukla Misket, dua et. Toprağa bak, hayret et. Bir tohum at, al bir başak. Her başağı say da bak. Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi. Yedi buğday. Sen ne büyüksün ya, hay!”
“Yedi buğday değirmende un olur. Unu yoğur, hamur olur. Hamur fırında ekmek olur. Ekmeği alırsın, bakkala gidersin. Bekleyenlerin nasibini verirsin. Sonra sofraya erersin. Kukla Misket'im, işte buymuş senin kısmetin.”
Vay efendim, nasıl heyecanlandım. Tarladan buğdayı aldım. Koştum değirmenciye verdim. Değirmenden unu aldım. Koştum fırına verdim.
Fırından ekmekleri aldım. Geçerken bakkala uğradım. Bekleyenlerin nasibini dağıttım. Eyvallah deyip koştum, kasabaya vardım.
Sofra kurulmuş, misafir oturmuş. Kümes ahalisi horozlar, tavuklar, civcivler bekleyişte. Sevimli kuzular meğleyişte. Ahırın cömert hayvanları açlıktan yayılmış.
Ağaçlarda kuşlar mecaizsiz kalmış. Kediler beklemekten uyumuş. Köpekler eşilmekten toprağa karışmış. “Selamünaleyküm arkadaşlar,” dedim. “İşte ekmek getirdim.”
“Aman, ne olur, bir yudum su vereyim,” diyecektim. Herhalde diyemedim. Küt diye bayılıverdim. Başımın üstünde dönen yıldızlar mı, kuşlar mı bilemedim.
Horoz geldi, “Ü ürü ü,” dedi. “Kahvaltı yapmadan koşulur mu bunca yol, hiç durmadan? Aşk olsun, Kukla Misket. Ekmekten yeseydin ya burada bayılmadan.”
Birinci zeytin yedim, gözlerim gördü. İkinci zeytin yedim, ellerim kıpırdadı. Üçüncü zeytin yedim, dilim çözüldü. Ağzımdan şu sözler döküldü: “Şükür Mevlam nimete. Buyurun dostlar sohbete. Kahvaltıyı atlama. Benim gibi bayılma. Beraber yemek çok güzel. Paylaşmayı unutma.”
Rehber Erdem masalları — Sabır, dürüstlük, paylaşmak: değerler eğitimi için masal seçimi. Tüm rehberler
Aynı seriden
8 dk
Mutluluk Ülkesinin Misafirleri - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
8 dk
Küçük Pembe İnsanlar - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
5 dk
Mik ile Rop - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
7 dk
Rüzgar Gülü İle Yel Değirmeni - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
10 dk
Olgun'un Öfkesi Masalı - Çocuklarda Öfke Kontrolü Yöntemleri
8 dk
Söz Dinlemeyen Yelkenli - Uyku Öncesi Çoklu Zeka Geliştirici Masal