Masalın konusu
Sıcak ve uzun bir günde Kukla Misket, büyük ceviz ağacındaki küçücük cevizleri ve ince dallardaki kocaman kabakları görünce doğanın düzenini sorgular. Tarladaki fındıkların yağmurdan, buğdayların güneşten, havuçlarla patateslerin topraktan zarar gördüğünü düşünerek bilge ve yardımsever dostu Kukla Çiçek’le birlikte her şeyi değiştirmeye karar verir. Ancak iyi niyetli düzenlemeleri beklenmedik sorunlara yol açar. İki arkadaş ürünleri eski hâline getirirken Allah’ın her canlıyı hikmetle ve uygun biçimde yarattığını anlar.
Bu masal ne öğretir?
Bu masal, Allah’ın her canlıyı hikmetle yarattığını anlamayı, doğanın düzenine saygı göstermeyi ve aceleci müdahalelerden kaçınmayı öğretir.
Masalın kahramanları
Kukla MisketKukla Çiçek
Masaldan sonra çocuğunuza sorabilirsiniz
- Kukla Misket ve Kukla Çiçek fındıkları yağmurdan korumak için ne yaptılar?
- Yanlış düzenleme ürünlerde hangi sorunlara yol açtı?
- İki arkadaş masalın sonunda neyi anladı?
Bu masalı uygulamada dinleyin
- Araya reklam girmez; masal bitince başka bir videoya geçmez.
- Günlük masal sınırını PIN korumalı ebeveyn bölümünden siz belirlersiniz.
- Çocuğunuzun fikrinden ona özel, resimli ve seslendirilmiş masal oluşturursunuz; her ay bir tanesi ücretsiz.
- Hesap açmanız gerekmez. iPhone, iPad ve Android’de.
Masalı izle
9 dk
Oynat’a bastığınızda video YouTube’dan (Google) yüklenir; o ana kadar bu sayfada YouTube’dan hiçbir şey yüklenmez (gizlilik politikası, Bölüm 12). YouTube reklam gösterebilir; uygulamada reklam yoktur. Masalı YouTube kanalımızda da izleyebilirsiniz.
Masalı oku
Masalın anlatımı, yazıya geçirilmiş hâliyle. Uygulamada kelimeler anlatımla birlikte vurgulanır.
Gün uzun, hava sıcak. Gece kısa, uyku az. Dolaşmaktan yoruldum. Şu ağacın dibinde uyuyayım biraz. Ağaç da kocaman, maşallah.
İçi oyuk, sincaba yuva olur. Gövdesi geniş, saklanmaya yer olur. Dalları uzun, kuşlara da ev olur. Ama şu meyvesine bak. Bu koskoca ağaç da küçücük meyve. Ne kadarcık şey, ceviz işte.
Bir de şu tarladaki kabaklara bakıver. Dalları incecik, bastan ezilir. Çeksen kopuverir. Kabaklarsa kocaman, kucaklayamam herhalde iki kolla sarsam. Aman ceviz ağacı! Koca kabak şu incecik dalda yetişir. Koca ağaç küçücük ceviz mi verir? Yakıştırmadım doğrusu.
Canım sıkıldı. Kalkıp dolaşayım dedim. Şimdi boş ver uykuyu. Besmele ile çıktım yola. Selam verdim sağa sola. Sağım bahçe, solum tarla.
Tarlada bir terslik var. Yeşil otları salınıp duruyor yukarıda. Patateslerle havuçların kendisi toprağın altında. Yazık değil mi, kalmışlar karanlıkta? Buğdaylar bu sıcakta kalmışlar güneşin altında. Zavallıcıkların güneş geçiyor başlarına. Fındıklara yağmur yağıyor sürekli. Islanmaktan hasta olacaklar yakında.
“Bu iş böyle olmaz.” dedim. Kalkıp dostumun yanına gittim. O dostların en vefalısı. Hem de en akıllısı. Hem iyisi hem hayırlısı. Söylemezsem olmaz. Ayrıca meraklısı. Yalan değil, gerçek. Artık söylemem gerek. İşte karşınızda can dostum Kukla Çiçek.
“Kukla Çiçek, aç kapıyı, gel dışarı.” “Ne oldu, Kukla Misket? Otur da iç çayını.” Üç yudum çayı içtim. Sonra içimi döktüm. “Yazık değil mi? Hepsi dert çekiyor. Yardım etmeliyiz. Vakit geçiyor. Fındıklar, havuçlar, patatesler, buğdaylar, kabaklar, hatta cevizler gözleri yolda bizi bekliyor.”
Kukla Çiçek cevap vermiş: “Bir şeyler ikram edeyim. Hem biraz düşünelim. Hadi kalk.” “Benim karnım tok. Çıkalım yola. Düşünmeye vakit yok.” İşe fındıktan başladık. Yazık. Gün yüzü görmüyorlar. Hep yağmur. Hep ıslanıyorlar.
Kukla Çiçek dedi ki: “Sen de seversin yağmuru.” “Evet ama şemsiyemi unutmam doğrusu.” “E ne yapalım o zaman?” “Her fındık ocağına bir şemsiye takalım.” “Tamam.” “Kukla Çiçek, bu iş bitti. Koşalım.”
Buğdaylar yandı, pişti. Baktık, güneş parlıyor tepede. Buğdaylar sallanıyor çaresiz. Sıcaktan başları eğiliyor, mecalsiz. Kukla Çiçek dedi ki: “Sen de seversin güneşi.” “Evet ama gölgelik olursa yoktur bir eşi.” “Ne yapalım o zaman?” “Buğday tarlasına gölgelik yapalım.” “Tamam.” “Kukla Çiçek, bu iş bitti. Koşalım.”
Havuçlar, patatesler perişan. Onları kurtaralım. Baktık, dallar rüzgârda sallanıyor. Patatesler, havuçlar toprağın altında eziliyor. Toprağın altı karanlık. Üstü aydınlık. Gün görmüyorlar. Yazık. Çürürler mi? Kokarlar mı?
Kukla Çiçek dedi ki: “Sen de seversin toprakta yatmayı.” “Evet ama toprağın altında değil, üstünde uzanmayı.” “Ne yapalım o zaman?” “Çıkaralım toprağın üstüne patatesli havucu. Görünsün sarı ile turuncu. Dalları da gömelim toprağın altına. Oradan alsın suyunu.” Demişler ve havuçların, patateslerin, yaprakların toprağın altına gömmüşler. Havuçlarla patatesleri toprağın üstüne geçirmişler.
Koşmaktan çok yorulduk. Yürüdük, ceviz ağacının altına oturduk. “Eyvah,” dedim, “Kukla Çiçek, haydi kalk. Neyi unuttuk, bak.” “Neyi unuttuk?” “Kabaklarla cevizleri.”
Teker teker koca kabakları koca ceviz ağacının dallarına çıkardık. Sıkı sıkı bağladık. Dedi ki Kukla Çiçek: “Zormuş bu iş, Kukla Misket. Ceviz hafif, kabak ağır. Kabaklar bu işe sevinir mi?” “Bilmem ama ağaç eder şikâyet. Ceviz ağacı güçlüdür. Bu koca gövdeye koca kabak yakışır.” “E cevizler ne olacak?” “Onlar da yerde dursun. Bu zayıf dallar küçücük cevizlere yeter de artar.” Demişler.
Kabakları ceviz ağacına bağlamışlar. Cevizleri de kabakların dallarına. Bu işi de bitirdik. Yorgun argın ağaca yaslanıverdik. Ağaç da mı yorgun, bilmem. Bir rüzgâr esti, sallandı dallar. Bir homurtu da yoldu.
Baktım yukarı. “Eyvah, geliyor kabaklar. Kaçalım, Kukla Çiçek. Elbet biri bizi yakalar.” “Eyvah, yandım. Ben de mi kabak oldum? Nerede kafam?” “Kukla Misket, dur, korkma.” Hay hak çektim, çıkardım, bağırma. “Kafam!” dedi ve o kabaklardan biri Kukla Misket’in kafasına geçti.
“Of of, acıyor kafam. Başım dönüyor. Ben mi dönüyorum yoksa dünya mı dönüyor? Eyvah, biz ne ettik? Çok büyük hata ettik. Şimdi nasıl düzelir bu iş?” Fındıklar yağmura bakıp bakıp ağlamışlar. Susuzluktan yanmış, kavrulmuşlar.
Buğdaylar güneşe hasret büyüyüp olgunlaşamamışlar. Patatesler, havuçlar çürümeye yüz tutmuş. Börtü böceğe yem olmuşlar. Bu işte bir terslik var. Kocaman kabağı küçük dallara, küçük cevizi koca ağaca koyan varsa elbette bir bildiği var.
Allah’tan kabak tez vakitte yetişti. Dank diye kafama düştü de benim fikrim değişti. İş işten geçmeden koştu, Kukla Çiçek’le ben şemsiyeyi, gölgeliği kaldırdık. Patatesle havucu başa aşağı yatırdık. Oldu bu iş, tamam. Tabiata bir daha karışmam.
Rehber Erdem masalları — Sabır, dürüstlük, paylaşmak: değerler eğitimi için masal seçimi. Tüm rehberler
Aynı seriden
8 dk
Mutluluk Ülkesinin Misafirleri - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
8 dk
Küçük Pembe İnsanlar - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
5 dk
Mik ile Rop - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
7 dk
Rüzgar Gülü İle Yel Değirmeni - Uyku Öncesi Çocuk Masalı
10 dk
Olgun'un Öfkesi Masalı - Çocuklarda Öfke Kontrolü Yöntemleri
8 dk
Söz Dinlemeyen Yelkenli - Uyku Öncesi Çoklu Zeka Geliştirici Masal