Toplu Sultana Neler Oluyor - Uyku Öncesi Çocuk Masalı

Toplu Sultana Neler Oluyor - Uyku Öncesi Çocuk Masalı

Uyku Öncesi Masallar9 dk3-8 yaş

Masal, annelerin sevgisinin her zaman çocuklarıyla olduğunu ve çocukların kendi işlerini yapmayı öğrenmesi gerektiğini öğretir.

Bu masal Masaldan Erdeme uygulamasında ücretsiz ve reklamsız.

App Store’dan indirin Google Play’den indirin

Masalın konusu

Tatilin bitip okulun açılması yaklaşırken Şehzade Süleyman, annesi Toplu Sultan’dan ayrılacağı için üzülür ve onu okula yanında götürmenin yolunu arar. Dostu Karınca Arif’in sihriyle Toplu Sultan küçülür ve oğlunun sarığına saklanır. Ancak evde yemek hazırlamak, sıcakta yolculuk etmek ve sınıfta gizlenmek hiç de kolay olmaz; bir hapşırıkla öğretmenin defterine savrulunca işler iyice karışır. Arif’in akıllı planı sayesinde annesi kurtulur ve eski haline döner. Süleyman, annesi yanında olmasa da pek çok işi kendi başına başarabileceğini öğrenir.

Bu masal ne öğretir?

Masal, annelerin sevgisinin her zaman çocuklarıyla olduğunu ve çocukların kendi işlerini yapmayı öğrenmesi gerektiğini öğretir.

Masalın kahramanları

Şehzade SüleymanToplu SultanKarınca ArifSultan BesimÖğretmen

Masaldan sonra çocuğunuza sorabilirsiniz

  1. Şehzade Süleyman annesini neden küçültmek istedi?
  2. Toplu Sultan okulda nasıl öğretmenin defterine savruldu?
  3. Şehzade Süleyman annesinden hangi önemli şeyi öğrendi?

Bu masalı uygulamada dinleyin

  • Araya reklam girmez; masal bitince başka bir videoya geçmez.
  • Günlük masal sınırını PIN korumalı ebeveyn bölümünden siz belirlersiniz.
  • Çocuğunuzun fikrinden ona özel, resimli ve seslendirilmiş masal oluşturursunuz; her ay bir tanesi ücretsiz.
  • Hesap açmanız gerekmez. iPhone, iPad ve Android’de.
App Store’dan indirin Google Play’den indirin

Masalı izle

9 dk

Oynat’a bastığınızda video YouTube’dan (Google) yüklenir; o ana kadar bu sayfada YouTube’dan hiçbir şey yüklenmez (gizlilik politikası, Bölüm 12). YouTube reklam gösterebilir; uygulamada reklam yoktur. Masalı YouTube kanalımızda da izleyebilirsiniz.

Masalı oku

Masalın anlatımı, yazıya geçirilmiş hâliyle. Uygulamada kelimeler anlatımla birlikte vurgulanır.

Tatilin bitişi Şehzade Süleyman'ı biraz kaygılandırmıştı. Okullar açılacaktı. Aslında okulunu da, arkadaşlarını da, öğretmenlerini de çok seviyordu ama okuldayken annesini çok özlüyordu. Anneler de çocuklarıyla birlikte okula gidebilseler ne güzel olurdu.

Akşam Karınca Arif'i sarığından çıkarıp severken düşündü. Keşke annesini de Karınca Arif gibi sarığına saklamanın bir yolu olsaydı. Okuduğu bir masalda sihirle küçülen insanlar vardı. “Neden böyle şeyler sadece masallarda olur ki?” diye hayıflandı.

Birden Karınca Arif'te acayip haller olmaya başladı. “Aa, neler oluyordu böyle?” Karınca Arif'in boyu neredeyse küçük şehzade kadar olmuştu. Bu haliyle sarığa sığması imkânsız görünüyordu.

“Korkma,” dedi Arif. “Birazdan eski halime dönerim. İşte bunlar hep benim sihrim.” “Aa, demek sihir yapabiliyorsun,” dedi Şehzade Süleyman hayretle. “Elbette,” dedi Karınca Arif.

“Ama neden bunu benden sakladın?” diye sorunca Şehzade Süleyman, “Çünkü bugüne kadar sihir yapmaya hiç gerek duymadın. Her işini kendin başardın,” dedi Arif. “Ama bunu başarmam imkânsız,” dedi Şehzade Süleyman. “Benim sihir yeteneğim yok ki.”

“Merak etme,” dedi Karınca Arif. “Ben senin dostun değil miyim? Bunu hemen hallederim.” Birlikte yanına gittikleri annesi Toplu Sultana koltukta azıcık uyuyordu. Şekerleme yapıyordu. Sihirli kelimeler tamamlandığında annesi öyle küçüldü ki neredeyse yastığın kenarındaki kıvrımda kayboluyordu.

Uyandığında şaşırıp kalmasın diye şehzade onu avucunun içinde tuttu. Üşümesin diye de üzerine minik bir mendil örttü. Bu bile fazla gelmişti annesine. Annesi bir süre sonra gerinerek uyandı. Oğlunu karşısında görünce çığlık attı.

“Sana ne oldu, Süleyman?” Şehzade Süleyman'ın dev'e dönüştüğünü sandı Toplu Sultana. “Bana bir şey olmadı, anneciğim. Değişen sensin,” dedi küçük şehzade. Ve bunu neden yaptığını anlattı annesine.

Oğlunu çok seven Toplu Sultana, Şehzade Süleyman'a kızamadı. “Peki,” dedi. “Madem sen öyle istiyorsun, bir süre böyle kalayım. Bakalım ne olacak, kendin karar ver. Merak etme, ben her zaman senin yanındayım.”

İkisi de pek neşeliydi. Ta ki Şehzade Süleyman'ın karnı acıkana kadar. Midesini ovuşturarak sordu: “Anne, yemekte ne var?” “Uyandıktan sonra yaparım diye düşünüyordum ama bu halimle sebzeleri nasıl doğrarım? Hamuru nasıl yoğururum? Yemeği nasıl karıştırırım?”

Sahiden de Toplu Sultana'nın mutfaktaki malzemeleri bu minicik haliyle kullanabilmesi imkânsızdı. Kaşığın sapından ucuna ulaşabilmek için tam üç yüz adım attı. Aslında kendisi de acıkmıştı fakat doyması için tezgâhın kenarına düşmüş bir ekmek kırıntısını yemesi karnını doyurmasına yetti.

“Oğluna şimdilik biraz meyve ye, aç kalma,” dedi. Nasıl olsa Sultan Besim gelince bir şeyler pişirirdi. Sultan Besim eve döndüğünde gözlerine inanamadı. Zaten gözlerinin pek iyi gördüğü söylenemezdi. Toplu Sultana'ya bir büyüteçle baktı, sonra “Madem siz ikiniz öyle istiyorsunuz,” diyerek durumu normal karşıladı.

Mutfağa gidip dibi tutmuş, kıvamı tutmamış, sosu yanmış bir çorba yaptı. Ertesi gün okul başlıyordu. Şehzade Süleyman annesinin sarığını içine yerleştirip okula gitmek için yola koyuldu. Ne güzel, artık annesi de onunla birlikte okula gelecekti.

Sonbahar olmasına rağmen hava hâlâ çok sıcaktı. Annesi Toplu Sultana sarığın içinde bir müddet sonra bunaldı. Bunalınca var gücüyle bağırdı: “İmdat! Burada terden boğuluyorum!” Zaten bağırmasa sesini duyuramazdı ancak bağırdığında sesi işitilebiliyordu.

Küçük şehzade durup sarığını gevşetti. Bu arada biraz zaman kaybetti. Öğretmeni okula daha ilk günden geç kalmasına sitem etti. Ders boyunca annesi sarığın içine kalmaktan sıkılmıştı. Bütün gün yerinde duramayan, sarayın işleriyle uğraşan, kitap okuyup halkı ağırlayan Toplu Sultana için hiçbir şey yapmadan durmak çok bunaltıcıydı.

Şehzade Süleyman onu kimse görmeden sarıktan çıkarıp sıranın üzerine bıraktı. Fakat az sonra hapşıracağını nereden bilebilirdi? Hapşırığın rüzgârına kapılan Toplu Sultana birden öğretmenin masasına uçtu. Kimse görmeden onu oradan alabilmenin yollarını düşünmekten Şehzade Süleyman öğretmenin anlattıklarını duyamadı, duysa da anlamadı.

Tahtaya kalktığında sadece kem küm etti. Arkadaşları onun bu hâline bir anlam veremedi. Bu sırada Toplu Sultana geziniyordu. Masadaki defterlerin üzerine çıkmış yazıları okumaya çalışıyordu. Ne olduysa işte o zaman oldu.

Öğle tatili zili çaldı ve öğretmen defteri kapatıp çantasına koydu. Şehzade Süleyman ne yapacağını bilemedi. Annesini kurtarmak için defteri alması lazımdı. Fakat öğretmenin çantasını asla karıştıramazdı.

Öğle tatili bitene kadar Şehzade'nin karnına ağrılar girdi. Ders zili çaldığında herkesten önce sınıfa geldi. Öğretmeni sınıfa girip masaya oturduğunda içinden “Hadi, hadi,” diyordu. Annesinin içinde olduğu defteri dışarı çıkartmasını bekliyordu.

Fakat o da ne? Öğretmeni başka bir defterle gelmişti. Diğerlerini dolaba bırakmış olmalıydı. Acaba gidip gizlice dolaba baksa mıydı? Fakat annesi başkalarının özel eşyalarını karıştırmanın doğru olmadığını söylerdi.

Tam o sırada Karınca Arif'in sesi duyuldu: “Anneni sarığına alınca beni unuttun.” “Şşş,” diyerek uyardı karıncasını Şehzade Süleyman. “Seni kimsecikler duymasın aman.” Siyah elması kaldırıp karıncasını dışarı çıkardı. Başına geleni ona anlattı.

Arif, adı gibi arif bir karıncaydı. Sorunlara çözüm bulmak konusunda ustaydı. “Teneffüste öğretmenin dolabının yanına gitmelisin,” dedi. “Olmaz öyle şey, dolabı karıştıramam,” diyerek Şehzade Süleyman itiraz etti.

“Arif, sana karıştır demiyorum ki, annene seslenmen yeterli. Unutma ki o artık ufacık bir karınca gibi dolabın anahtar deliğinden çıkıp kurtarabilir kendisini.” Neyse ki Karınca Arif'in planı işe yaradı. Yoksa küçük şehzade ne yapardı?

“Anneciğim, beni affet,” dedi annesine, onu avucunun içine alıp. “Artık biliyorum, sen okulda yanımda olmasan da bakabilirim başımın çaresine. İstersem başarabilirim pek çok şeyi ben de.” “Anneler her zaman çocuklarıyla birliktedir zaten,” dedi Toplu Sultana. “Hiçbir zaman ayrılmadım ki ben senden. Sor istersen kalbine.”

Karınca Arif gizlendiği yerden tılsımlı sözleri söyleyip Toplu Sultana'yı eski hâline çevirdi. Şehzade Süleyman annesine sarıldı ve şöyle dedi: “Eve gidince bana yayla çorbası yaparsın değil mi, anne? Karnım o kadar acıktı ki.”

Rehber Uyku masalı — Çocuğunuzu uyutan masal nasıl seçilir, kaç dakika olmalı? Tüm rehberler